zomerhuis

Tekst /// Teuntje Ott Beeld /// Lesine Möricke  

en weer sta je op mijn voeten, ze hangen lusteloos 

over de zijkant van ons bed 

als kamerplantjes die maar geen water krijgen, te 

drogen 

op zolder 

waar de deur gesloten blijft voor muziek 

ze jammeren waar ik bij sta, ga toch 

weg 

alleen jij weet hoe ik strompel door de gangen en niets meer 

kan hebben 

het zijn de contouren van je smalle wang die me zeggen 

waar ik loop 

gesloopt, ge br ok en 

starend naar een zonsondergang 

zonder 

jou 

de muren staan te luisteren, ze werpen je omver 

je wilt ze voor me vangen maar ze zullen 

me zien 

v 

a 

l 

l 

e 

n 

als een ster 

houd je sterk, houd me vast 

in gedachten 

wachtend op verzachtende omstandigheden verlang ik naar jou, naar een leven dat we 

beloofden te delen 

in een zomerhuis voor twee uit een ver verleden, 

ik begeef me 

op blauwe plekken waar het gras niet durft te blozen, 

verkropt in broze botten 

tot ik niet meer zonder je kan