Tekst door Phoebe Meekel
Deze zomervakantie zou ik het allemaal voor elkaar krijgen: nieuwe schoenen kopen, een dj-set in huis halen en mijn uit elkaar vallende fiets vervangen met eentje die kan racen. Ik werkte drie keer per week om het geld bij elkaar te verdienen. En met goed resultaat: in principe kan ik nu twee van bovenstaande dromen realiseren. Sterker nog, dit kon ik twee weken geleden al. Maar ik loop nog steeds op mijn versleten All Stars naar college. Waarom vind ik mijn spaarvarken legen zo moeilijk?
Mijn relatie met geld is bijzonder en vooral onbegrijpelijk. Zo besteed ik mijn geld graag aan een kaiserbroodje bij de Albert Heijn, terwijl de Lidl daartegenover hetzelfde voor een goedkopere prijs aanbiedt. En in de boekhandel praat ik mezelf aan dat het oké is om weer een boek te kopen, want ‘dan ga ik deze week eens niet naar het terras en geef ik zo geen geld uit aan veel te dure bitterballen!’ Maar de dag erna koop ik wel die veel te dure Mars uit de automaat, in plaats van de goedkopere uit de supermarkt (op twee minuten loopafstand). Waar ik mijn geld met gemak aan etenswaren uitgeef, vind ik dit lastiger bij voorwerpen die heel handig zijn. Zo is de waterkoker in mijn huis al een tijdje kapot, waardoor ik mijn theewater nu opwarm in een pannetje op het vuur. Waarom koop ik met gemak dure etenswaren, maar lukt dit bij die waterkoker, nieuwe sokken – zodat mijn teen eens niet uitsteekt – of schoenen niet? Het vervelende is dat ik hier het antwoord niet op weet. Zoals eerder gezegd: mijn relatie met geld is onbegrijpelijk.
Om eerlijk te zijn klopt mijn statement niet helemaal. Inderdaad, niemand snapt dat ik met gaten in mijn onderbroek loop. En ja, het is volstrekt onnodig om te veel geld aan mijn kaiserbroodje te besteden. Dit onbegrip heeft echter alleen betrekking op de iets kleinere uitgaven. Ik snap namelijk dondersgoed waarom ik niet die dj-tafel koop of aan de pottenbakcursus begin. Een cursus begin je namelijk niet zomaar en je gaat ook niet eenmalig draaien voor vijf mensen (ja, het waren er echt maar vijf). Als ik geld aan deze hobby’s besteed, moet ik er ook daadwerkelijk iets uithalen. Anders is het weggegooid geld. En niet zo’n beetje ook! De gemiddelde pottenbakcursus kost vierhonderd euro en de door mij gewilde dj-tafel driehonderd. En ik ken mezelf. Ik begin vaak een hobby om deze na twee maanden opzij te schuiven. Dus nu sta ik stil. En dat is zonde.
Een vriend zei ooit dat het enige dat telt herinneringen zijn. Je hebt alleen de napret van een leuke activiteit en denkt nooit meer na over het geld dat je hieraan hebt uitgegeven. Met deze filosofie is deze vriend aan boulderen, klimmen en skydiven begonnen en geloof me, dat zijn geen goedkope hobby’s. Nu heb ik niet het geld om aan zowel pottenbakken als dj’en te beginnen, maar het is zonde om beide niet te doen uit angst voor mijn korte aandachtsspanne. Wie weet is een van deze hobby’s fantastisch en past het perfect bij me! Echter, om daar achter te komen zou ik toch echt tijd en soms ook wat geld moeten investeren, hoe lastig dit ook is.
Naast het probleem dat ik ondanks mijn volle spaarpot moeite heb met geld uitgeven, heb ik ook vaak het gevoel dat bepaalde hobby’s alleen beoefend kunnen worden als je alleen de juiste, vaak dure, spullen hebt. Zo verdiep ik me sinds kort in fotografie en heb ik nog steeds de overtuiging dat je met een goedkope camera weinig kan. Maar deze overtuiging sijpelt al snel weg wanneer ik op de instapagina van Geit Eero (@geit.eero) scroll. Met zijn iPhone 3 maakt hij hele artistieke foto’s en bewijst hij dat je ook zonder een dure camera mooie beelden kunt schieten. Dus onthoud: leuke dingen mogen geld kosten, maar dat hoeft zeker niet altijd. Tenzij je aan pottenbakken begint. Niet alleen de cursus, maar ook het atelier huren is niet goedkoop. Helaas pindakaas.
Dus ik moet maar eens die MediaMarkt binnenstappen en niet allerlei excuusjes blijven verzinnen. Weg met het stemmetje dat mij vertelt dat de dj-tafel te groot is om mee te nemen. En weg met de gedachte dat het me snel gaat vervelen. Nee, het is geen impulsaankoop: ik denk hier al veel te lang over na. En hopelijk loop ik dan binnenkort op mijn nieuwe schoenen naar college.
Babel Magazine 