Hoofdredactioneel: traditie

Tekst /// Kevin Hoogeveen Beeld /// Mila Milošević

Lieve Babel-lezer,

December is een maand vol tradities. Sinterklaassurprises, kerstverlichting en bubbels om middernacht op oudjaarsavond helpen een mens de maand door. Januari is traditiegetrouw een wat minder volle maand. Treur niet, als je door alle decemberdrukte de Babel niet kunt lezen, kun je hem bewaren tot januari; je hebt nu namelijk het december-januarinummer in handen! Het thema van dit nummer is: traditie. 

Traditie heeft vele gezichten. Je kunt hierbij denken aan een jaarlijks familieweekend op de Veluwe met boswandeling, kastanjemannetjes en warme chocolademelk. Misschien staat de immer terugkerende kerstboom op geruststellende manier symbool voor vastigheid in een turbulente wereld. Je kunt er ook minder prettige zaken mee associëren, zoals mensen die ‘traditie’ (invented of niet daargelaten) als drogreden gebruiken voor de legitimering van verouderde denkbeelden. Letterlijk betekent traditie overlevering. Iedere mens staat in een of meerdere tradities en in dit nummer komt traditie in een grote veelzijdigheid aan bod.

Om te beginnen neemt Dieuke je mee naar West-Friesland, waarover ze in gesprek gaat met haar Westfriese grootmoeder. Loïs schrijft vanuit haar tijdelijke Italiaanse huis over de omgang met vrouwen die ze in Italië heeft ervaren. Welke tradities zijn we liever kwijt dan rijk? Jens bespreekt vervolgens spannende ontwikkelingen in de kunst: welke rol is er weggelegd voor zelfdenkende algoritmes? 

Maartje woonde een lezing bij en vertelt je over (het doorbreken van) stereotypen aangaande moslimvrouwen. Kevin houdt vervolgens een pleidooi om te stoppen met het gebruik van de woordgroep ‘traditioneel gezin’. Een laatste keer herdrukken we een oud stuk, ditmaal over geld lenen als studententraditie. Het jubileumjaar komt ten einde. Sophie schrijft over studententradities en Edgar neemt je mee op een historische verkenning van progressief traditionalisme in het tsaristische Rusland van de negentiende eeuw. Na Afra’s column over het beklemmende en vertroostende van tradities in haar eigen leven vertelt Santi je alles over hoe je de oudejaarsconference aan een Amsterdamse traditie te danken hebt. Wist je dat deze ooit samenhing met de opvoering van Vondels Gijsbrecht van Aemstel? Teuntje houdt een poëtisch pleidooi voor het doorbreken van versleten patronen, waarna Loïs afsluit met een talige wending over ‘nostalgie’.

Veel leesplezier en graag tot in het nieuwe jaar!

Jens en Kevin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s