Vogeltjes kijken

Tekst /// Teske Wortman Beeld /// Fieke de Groot

Het beschimmelde brood voeren we aan de eendjes. Terwijl we de stukjes brood in het water gooien vertelt X me dat je eenden eigenlijk helemaal geen brood moet geven. Ze kunnen het niet goed verteren ofzo. X heeft een hekel aan gevogelte, met name aan eenden en duiven. Ik vertel dat eenden veel seksueel agressief gedrag vertonen, iets wat X totaal niet verbazend vindt. Om nou de vijver in te duiken en die beesten de nek om te draaien gaat een beetje ver. We houden het bij brood. Een trage dood. 

Ik heb het geluid van vogels nooit rustgevend gevonden. Als je er op gaat letten zijn ze lawaaierig en wordt het lastig om je focus ergens anders op te richten. Misschien komt het doordat ik een stadsmens ben en eenwording met de natuur mij gestolen kan worden. De vogeltirade van X doet me denken aan hete dagen op het strand waar we ons eten moesten verstoppen om te voorkomen dat de meeuwen het allemaal zouden opeten.

Wellicht denken vogels met dit soort dingen weg te kunnen komen door een soort grootheidswaan. Een wezen dat kan vliegen moet wel een soort godcomplex krijgen, ook al leven ze van slappe frietjes. Ze kijken op ons neer wanneer ze vliegen en doen het nog steeds wanneer ze zijn geland.  

Het brood is op en we lopen verder. X schopt een steentje vooruit en merkt op dat het niet meer dan natuurlijk is om op je hoede te zijn voor iets wat kan vliegen en poepen tegelijkertijd. Ik stel voor dat we vanavond eendenborst eten. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s