De ochtend duurde zo lang en plots was ze dichtbij We verzamelen tijd en woorden Vooruit of stilstaan is dan vaak niet zo op te merken Al een paar dagen dronken van wind, wijn en waanzin Woelig in mijn slaap, maar walsend op de pont We zijn willigers deze weken met blosjes en wollen truien We vieren niet zoiets als kerst dit jaar, maar dansen op alle wondergenoegens Die zonder enigszins helder uitzicht, toch echt blijven bestaan
Tekst /// Sofia de Valk Beeld /// Dorota Dabrowska
Sofia studeert Filosofie in haar eigen geboortestad, maar reist het liefst door gesprekken en verhalen van overal en nog verder. Ze wil intiem en vanuit verschillende ingangen kennismaken met onbekende gezichten en wil woorden die verkeerd om lijken te staan nog een etmaal draaien. Sofia raakt graag maatschappelijke fenomenen aan, maar ook juist die, die zodanig niet meer opvallen. Kunst, theater en dans spelen voor haar een belangrijke rol in het tekstualiseren van gesprekken, proza en poëzie die ze om haar heen ziet.
Alle berichten van Sofia de Valk weergeven