Tekst door Phoebe Meekel, beeld door Jules
Terwijl de aardappels aan het verbranden zijn, zing ik mee met de ‘The Girl Beneath The Lion’ van Thomas Azier. Bij de climax wend ik me tot de kast om het zout te pakken. Ineens staat de wereld stil. Ik kijk mijn huisgenoot in de ogen en vraag me af hoelang ze mee heeft kunnen genieten van mijn valse zang en uitbundige danspasjes. Dit had ik nooit gedaan als ik wist dat er iemand naar me keek! Ik vraag me af: hoe gedraag je je als mensen je de hele tijd kunnen zien? Begrens je jezelf dan?
Omringd door gezelschap gedraag ik me anders dan wanneer ik alleen ben. Soms houd ik me in en beperk ik mezelf – zoals in de keuken met mijn huisgenoot –, en soms wil ik juist dat mensen me zien dansen op de dansvloer, maar dan wel in een goede outfit. Wanneer ik in mijn eentje ben, maakt het me niet uit hoe ik er uitzie of wat ik doe. Gelukkig maar, anders zou het leven wel heel vermoeiend zijn. Die momenten alleen zijn toch wel heel prettig en bevrijdend. En ik weet zeker dat ik hierin niet de enige ben. Toch zijn er mensen die hun hele leven filmen en dit delen met de buitenwereld. Denk aan vloggers als Gio of Enzo Knol. En natuurlijk filmen zij niet élk moment van de dag: een video duurt zo’n vijfenveertig minuten en een dag zo’n vierentwintig uur (mocht je daar nog niet bekend mee zijn). Maar soms wil ik een hele dag kunnen dansen, zingen en lui doen terwijl niemand dit ziet. Willen zij dit ook niet?
Maar het kan nog extremer. Neem bijvoorbeeld streamers op platform ‘Twitch’, die voor meerdere dagen live gaan op een zogeheten ‘subathon’. Een streamer gaat dan 24/7 live, terwijl er een timer in beeld staat die omhoog gaat wanneer mensen geld geven. De livestream stopt als de teller op nul staat, of wanneer de afgesproken einddatum bereikt is. Dit lijkt mij nog vreselijker dan vloggen: je kunt niet de vervelende of ongemakkelijke momenten eruit editen, en wilt ook niet saai overkomen op de kijkers. Dit klinkt niet alleen vermoeiend, maar bovenal als een onmogelijke taak om dit zo lang vol te houden.
Toch zijn er mensen die dit streamen aankunnen. De 29-jarige livestreamer en YouTuber Rick Broers, die beter bekendstaat als Serpent, ging laatst een maand lang 24/7 live op Twitch. Maar dat is nog niks: zijn subathonrecord staat op ruim achtenzeventig dagen. Naast zijn carrière als streamer en YouTuber, runt hij ook een informatieve podcast genaamd Rikipedia. En alsof dat nog niet genoeg was, volgt hij ook nog een opleiding tot leraar scheikunde. Gelukkig kon hij in zijn drukke agenda een moment vinden voor een interview.
In gesprek met Serpent
Het is half acht ‘s avonds en mijn hart begint sneller te kloppen wanneer Google Meet vraagt of ik Serpent wil binnenlaten. In tegenstelling tot andere videobellers is de camera van Rick scherp, verschijnt er een gele microfoon in beeld en heeft hij een hondenfilter op zijn gezicht. Ik wil beginnen met het interview, maar deze poging mislukt wanneer Rick vraagt wat Babel precies is en hoe mijn dag was. De spanning ebt weg en er ontstaat een relaxte sfeer.
Rick vertelt dat er in Nederland subathonrecords zijn die hoger liggen dan zijn eigen record van achtenzeventig dagen. Maar de helft van hen deed dit zonder te slapen op beeld. Sterker nog, soms waren ze twaalf uur niet te zien. ‘Dan ben je een half leven aan het leiden naast de stream. Mensen vinden zo iets toch minder legitiem dan die van mij, waar ik uiterlijk een half uurtje van beeld weg ben om te douchen.’ Rick is ook in beeld wanneer hij slaapt. Vannacht was hij slaapdronken en dacht hij dat de livestream nog bezig was. ‘Dat was wel raar. Ik was half grapjes aan het maken om mensen te vermaken.’
Ik vraag me af waarom Rick ooit aan subathons begonnen is. Het antwoord hierop is dat het goed verdient en hij het prettig vindt om continu productief te zijn. Hij beschrijft zichzelf als het soort mens dat tijdens het fietsen ook een boek leest. ‘Ik had het idee dat ik productief was als ik 24/7 live was, want dan ben ik altijd aan het werk.’ En inderdaad, productief is Rick zeker. Ik weet nog goed dat hij twee uur na zijn laatste subathon opnieuw live ging. Mijn mond viel open van verbazing. Hij vertelt nu trots dat hij bij de subathon van achtenzeventig dagen hetzelfde deed. Zo laat Rick zien dat hij het niet alleen voor het geld doet, maar streamen ook echt leuk vindt. Toch vertelt de productieve streamer mij dat hij de twee opvolgende dagen helemaal niks heeft gedaan. ‘Ik was mentaal uitgeput.’ Ik vind het bijzonder dat Rick niet de hele tijd uitgeput is, aangezien ik tijdens dit interview te horen krijg dat hij ongeveer vijf tot zes uur per nacht slaapt. Hij zal toch niet zo weinig slaap nemen als hij morgen voor de klas moet staan? Niets is minder waar. ‘Ik ga waarschijnlijk live tot één uur ’s nachts en daarna ga ik naar de sportschool’. Ik weet niet wat ik hoor: wie gaat er in hemelsnaam om één uur ’s nachts naar de sportschool? ‘De Basic Fit is hier 24/7 open hè’ vertelt Rick mij. ‘Ik heb daar geen zin in, maar ik had me vandaag voorgenomen om te gaan sporten. Het is één uur ’s morgens of nooit.’
En dan de grote vraag. Begrenst Rick zichzelf wanneer hij live gaat als Serpent? Door zijn docentschap beperkt hij zich meer dan voorheen: ‘In het verleden werd er weleens een bepaald fragment doorgestuurd naar mijn school, en werd ik op het matje geroepen om mezelf te verantwoorden. Ik heb bijvoorbeeld een redelijk positieve houding tegenover psychedelica, maar als mensen daar nu vragen over stellen, ga ik daar toch iets minder uitgebreid op in dan vroeger.’ Tja, het is inderdaad niet handig wanneer je leerlingen uit 3vwo zien dat je een LSD vraag beantwoordt in de stream. Verder deelt Rick veel over zijn leven en vindt hij dat heel leuk om te doen. Maar ook hier is hij mee in de problemen gekomen toen hij te veel deelde over zijn vrienden of vriendinnen. Nu deelt hij minder over het leven van anderen, om ruzies te voorkomen.
Rick heeft niet altijd zin om zijn privé-leven te filmen, maar tijdens een subathon ga je soms de studio uit om het Big Brother gevoel te creëren. Dan gaat hij bijvoorbeeld twee uur lang op de thee bij oma. ‘De meeste familieleden vinden het wel grappig als ik dat doe. Mijn oma is sowieso een beetje verslaafd aan mijn livestreams hoor. Zij zit altijd in de chat.’
Ik ga waarschijnlijk live tot één uur ’s nachts en daarna ga ik naar de sportschool
Livestreamen is therapie voor Rick: een soort dagboek waarin hij zich creatief kan uiten. Wanneer hij een rotdag heeft, vindt Rick het fijn om daarover te praten met zijn kijkers. Ondanks de duizend kijkers die praten in de actieve chat, is het toch een beetje eenzaam om de hele dag alleen in de kamer te zitten, vertelt Rick. ‘Toen ik dit fulltime deed, merkte ik dat ik daar heel ongelukkig door werd’. Hij schrok toen hij ineens met tegenzin ging streamen. Om toch iets te doen naast de streams, wilde hij beginnen met lesgeven. Sindsdien is de tegenzin helemaal verdwenen. ‘Ik sta eigenlijk te popelen om straks weer te streamen.’
De Telegraaf verschijnt op mijn beeldscherm: ‘Dit kreeg ik zaterdag op de mat. Ik heb vandaag De Telegraaf moeten bellen en vertellen dat ik helemaal geen abonnement op deze krant heb afgesloten, maar er nu wel eentje heb.’ Er zijn kijkers die weten waar Rick woont en doen alsof ze hem zijn. En dat lijkt hem weinig te schelen. Sterker nog, hij vindt deze identiteitsfraude best grappig. Naast het krantenabonnement is er een energiecontract — van drie jaar! — op zijn naam afgesloten en zijn er meerdere mensen na een reis van twee uur bij Rick langsgekomen, om een iPhone 14 voor slechts honderd euro op te halen. ‘Gast, wat wil je dat ik doe, ik heb geen iPhone 14. Maar het landde bij sommigen echt niet, voor hen was ik gewoon een lul.’ Om dit soort stunts te voorkomen, kan Rick het beste geen reactie geven. ‘Maar ja, ik vind het net iets te grappig om dit niet te delen met de kijkers.’ Laatst werd ook zijn wikipediapagina massaal gevandaliseerd, doordat kijkers kleine dingen aanpasten. Zo werd zijn sterfdatum erop gezet. Rick weet dat een wikipedia moderator de chaos snel terugdraait, maar toch doet hij tegenover de kijkers alsof dit hem veel doet. ‘Soms is het dan toch een beetje toneelspelen.’
De trouwe fans van Serpent hoeven niet bang te zijn dat hun favoriete streamer binnenkort stopt. ‘Ik zie mezelf wel als een soort eeuwige livestreamer. Ik vind het, denk ik, te leuk om ermee te stoppen.’ Zolang er een paar mensen kijken vindt Rick het waard om live te gaan.
Dus nee, Rick begrenst zichzelf niet als hij streamt, tenzij zijn acties consequenties hebben op zijn werk of op vriendschappen. Verder blijft hij gewoon lekker zichzelf. Ik doe het hem niet na. Het gesprek dat dertig minuten zou duren is ondertussen uitgelopen tot zo’n vijfenveertig minuten. Hij vraagt of ik hier genoeg aan heb. ‘Anders moet je gewoon leugens erbij verzinnen, dat vind ik prima.’ Ik bedank hem en vertel dat ik uitkijk naar zijn volgende YouTube video. Rick wenst mij een fijne avond.
