Musicals hebben mij nooit echt aangetrokken. Het hoge prijskaartje, samen met het kitscherige stereotype dat eromheen hangt, heeft mij altijd een beetje tegengestaan. Desalniettemin is het een enorm populair genre dat zelfs in Nederland maanden, soms jarenlang, volle zalen kan trekken. Er is dus blijkbaar iets wat ik niet zie, een magie die ik nog niet heb ervaren. Een veldonderzoek is daarom gepast, een onderdompeling in de glitter and glamour van het musicaltheater. Dit om te zien of er meer te bewonderen is dan knappe pasjes en een mooi decor.
Op een steenworp afstand van Utrecht Centraal speelt sinds september 2024 Moulin Rouge! De Musical in het Beatrix Theater Utrecht. Een spektakelstuk dat, toen het in première ging, groot nieuws was in de Nederlandse theaterwereld. Het stuk is een Nederlandse vertaling van de gelijknamige Broadway-hit en zal tot ten minste juni 2026 te zien zijn. Het verhaal van Moulin Rouge! De Musical speelt zich af in de gelijknamige Parijse nachtclub, wereldberoemd vanwege de sexy cancan-shows die daar worden opgevoerd. Als publiek kom je dan ook bij binnenkomst meteen oog in oog te staan met een sprankelend toneelbeeld vol fonkelende kroonluchters, sensuele dansers in excentrieke lingerie en als klap op de vuurpijl een blauwe olifant. Het is in deze setting waar het liefdesverhaal van de Engelse dichter Christian (Martijn Noort) en de populaire courtisane Satine (April Darby) zich afspeelt. Al snel neemt hun wervelende liefde een dramatische wending wanneer blijkt dat Satine tuberculose heeft. Ook is er een rijke, bezitterige hertog die een oogje heeft op de danseres en haar koste wat het kost voor zichzelf wil hebben. De musical is gebaseerd op de dramafilm Moulin Rouge! uit 2001, waarin Nicole Kidman de rol van de tragische schitterende danseres speelde. In 2018 is er een bewerking gemaakt die in 2019 op Broadway verscheen, en dus in 2024 in Nederland.
In de versie die in Utrecht speelt is, behalve een naar het Nederlands vertaalde dialoog, weinig veranderd aan de originele musical. Zo is ook het jukebox-element overgenomen; in vogelvlucht komen popnummers van onder andere Rihanna, P!nk, Katy Perry en The Beatles in medleys voorbij. Wanneer Satine en Christian muzikaal aan elkaar duidelijk maken dat ze koste wat het kost bij elkaar willen blijven, wordt dat met behulp van tientallen liedjes gedaan. Van Elvis Presley’s ‘Can’t Help Falling In Love With You’, tot ‘Heroes’ van David Bowie naar ‘Your Song’ van Elton John. De snelle overgangen tussen liedjes, soms al na één zin, maken het voor de ongetrainde musicaltoeschouwer moeilijk om de performances bij te benen. Voordat ik doorhad naar welke hit ik zat te luisteren, waren ze alweer twee nummers verder. Daarnaast zijn liedjes zoals ‘All the Single Ladies’ van Beyoncé zeker herkenbaar en krijgen ze het publiek absoluut enthousiast, maar inhoudelijk lijken de liedjes soms weinig tot geen verbintenis te hebben met de voorstelling. De herkenbare nummers worden in de musical totaal uit hun context getrokken waardoor ze niet altijd passen bij de situatie die gaande is op het podium. Zo wordt er gezongen over ‘lying naked on the floor’ terwijl dit visueel helemaal niet gaande is in deze verder hele letterlijke voorstelling. De muzikale nummers zijn vooral een spectaculair intermezzo waarbij het niet de bedoeling is om kritisch te luisteren naar wat de personages nou werkelijk zeggen. Moulin Rouge! De Musical lijkt zich niet zo druk te maken om inhoudelijk passende muzikale performances neer te zetten en focust zich vooral op het spektakel daaromheen, maar misschien is dat hoe musicals horen te zijn?
Want een spektakel is de musical absoluut. Met gelikte dansroutines, prachtige kostuums en soepel gebruik van props maakt het ensemble er een prachtig, drie uur durend feestje van. Elke scène heeft een eigen esthetiek, waarbij de achterwand, de kostuums en het licht op zijn aangepast. Dit zorgt voor veel mooie plaatjes, maar het maakt ook dat de scènes een beetje in het niets zweven zonder verdere visuele samenhang. De pracht en praal van de Moulin Rouge met een strakke overgang naar een Parijs-appartement bij maanlicht is mooi en duidelijk, maar ook begrenzend, waardoor de connectie tussen scènes verdwijnt.
Het plot dat de voorstelling probeert neer te zetten, dat van een tragisch liefdesverhaal tussen Satine en Christian, is jammer genoeg niet geloofwaardig. Door de beperkte dialoog tussen de acteurs en de nog beperktere chemie tussen de twee, waren de hoofdpersonages niet in staat een aannemelijke relatie neer te zetten. De musical moet het echt hebben van zijn glimmende scenografie en ingenieuze choreografie; een rookgordijn om een nogal mager plot te verhullen.
Moulin Rouge! De Musical is prachtig om naar te kijken, werkelijk adembenemend. Als sceptische musicalbezoeker kan ik niet ontkennen dat ik me heb vermaakt. Toch blijft de musical voor mij daar steken. De musical is geen verhaal met een boodschap en blijft daarmee hangen in het luchtledige. Ook heb ik relevantie noch een connectie met het heden eruit kunnen halen. In een tijd zoals deze is er niets mis met luchtig dom vermaak, maar ik vind, met het enorme bereik dat een musical kan hebben, dat zo’n productie zijn toeschouwers iets meer denkvoer en inhoud mag voorschotelen.
Tekst Hannah Born, beeld Jules Koster
Babel Magazine 