Tekst en beeld door Eeva Kriek
Tijdens sombere dagen voel ik vaak de drang om naar het strand te gaan. Niet naar een rustig, warm strand, maar naar een plek waar de zee wild en woest is. Waar de harde wind langs je oren raast en het geluid van je drukke gedachten overstemt. Op zo’n strand voelt het alsof al je blauwe gevoelens langzaam worden weggeblazen, alsof de zee ze meeneemt met haar golven.





Mooie tekst en foto’s!!
LikeLike
Mooi! 💙
LikeLike