Dilan Yeşilgöz

Ik heb vrij weinig mensen zo laag zitten als Dilan Yeşilgöz. Afgelopen zomer was ik niet de enige. De straatvechter werd verguisd, afgeblaft en afgeschreven. Op de politieke redacties stonden de postuum stukken al klaar. Het zou niet lang meer duren voordat zij, net zoals de mensen thuis, ook thuis zoublijven. Maar toen ik een uitgebreide analyse over de afgelopen verkiezingen erop nasloeg, kwam ik bedrogen uit. Rutte sprak voor een keer de waarheid toen hij haar typeerde als een comeback kid. Bijna 700 duizend mensen stemden toch maar weer op de VVD, toch maar weer op Dilan Yeşilgöz. Ik weet het: zware stof, duizelingwekkende aantallen zijn  moeilijk in woorden te vatten. Daarom ter illustratie: 700 duizend mensen. Dat zijn alle leerlingen in het voortgezet onderwijs of het totaal aan schapen in Nederland. Of nog erger: ruim twee keer het aantal mensen dat antidepressiva slikt. Kip of toch het ei? Als je alle mensen die een voorkeurstem uitbrachten op Dilan een hand wilt schudden, ervan uitgaande dat je wilt dat dit niet langer dan een seconde duurt, ben je alsnog ruim acht dagen bezig. En nog opzienbarender: als alleen katten mochten stemmen, leefden zij niet in een vrij land, maar in een neoliberale VVD dictatuur met een hypotheekaftrek-bonus en een GroenLinks-meldpunt. 

Dat de VVD-leider de PVV gelijkstelde aan GL-PvdA en daarmee de PVV normaliseerde of omgekeerd GL-PvdA criminaliseerde: dat is nog tot daartoe. Maar met haar interview inHet Parool afgelopen maand ging zij toch echt alle perken te buiten. Yeşilgöz, die voorheen moeite had een zin te formuleren zonder de woorden hardwerkende Nederlander en centrum-rechts, dacht zich nu te kunnen ontfermen over de filosofie. Juist ja, de filosofie, die het sowieso al zwaar te verduren had doordat het kabinet-Schoof besloot 1,2 miljard te snijden in het hoger onderwijs en de universiteit, verloor nu alles van haar resterende glans. In het tenenkrommende 13 cm lange artikel stelt Dilan lering te trekken uit de stoïcijnse filosofie. Ik – als student filosofie – zou eigenlijk eerst even moeten uitleggen wat deze filosofie omvat. Maar gelukkig neemt Dilan deze nobele taak op zich. Opgelet: ‘Die filosofie draait om leven-in-het-nu. En het besef dat er veel om je heen gebeurt, maar dat het volledig aan jou is of het je raakt of niet. Alles is dan zo groot of klein als dat jíj wilt dat het is.’ Niet elke Yeşilgöz-stemmer is even filosofisch onderlegd als de grote leider. Toch durf ik te wedden dat zelfs de gemiddelde VVD-stemmer zich wel herkent in haar woorden. Armoede, onbetaalbare huur, een beschimmelde woning? Tja, het is maar net hoe groot je het maakt. Maar goed, dan nu mijn grootste bezwaar. Dilan Yeşilgöz gaat in Het Parool voorbij aan een belangrijk aspect van de stoïcijnen: het streven naar een deugdzaam leven. Had ze de deugd maar serieus genomen.