In rouw dragen we ons mooiste zilver, ook is er roest


Er bestaat een herfstdag in het vondelpark

een picknicktafel,

gedekt maar nooit geserveerd

Zoals gierzwaluwen ook nooit landen

wacht ik daar,

in het gras

Is jou missen niet godverdomme gewoon het onvermogen van alles

om zorgvuldig in elkaar te donderen

alleen zodat ik, in het midden overgebleven,

een doos met al je japans servies

ook nog uit mijn handen laat vallen?

Nee, in het gras op elke morgen douw 

Zachtjes neurie ik daar een vader, 

die drie jeu de boule sets heeft

in rustige halen naast me staat

en meekijkt

Tekst Sjakie Sauvignon, beeld Ines James

Plaats een reactie