Tekst door Dominique Seelen, beeld door Bob Foulidis
Stiekem ben ik er echt dol op: invultestjes. Je hebt ze in allerlei soorten en maten: persoonlijkheidstestjes, studiekeuzelijsten, testjes over je sterrenbeeld en stemwijzers. Door het invullen van die testen lijk ik steeds meer grip te krijgen op mijn ‘ik’, alsof ik door middel van de resultaten steeds meer inzicht krijg in mijn politieke, professionele en persoonlijke identiteit. Er ontbreekt echter nog een cruciale identiteit in deze lijst: de Babel-identiteit. Meer details hierover volgen zo, maar pak in ieder geval een pen erbij!
Voordat je aan de slag gaat, wil ik nog even ingaan op testjes in het algemeen. Toen ik aan het einde van mijn vwo-opleiding kwam, moest ik een studiekeuze gaan maken. Om te zorgen dat mijn studie-research optimaal was, liet ik me meesleuren in de studiekeuzetest-manie. Het grappige was dat de adviezen die ik kreeg nogal uiteen liepen. Ik weet nog dat er een test was waaruit bleek dat ik absoluut scheikunde moest gaan studeren, terwijl ik zelfs gym nog leuker vond dan scheikunde – en dat zegt wat. Maar daarna gebeurde er iets geks.
De weken nadat ik de studiekeuzetest gemaakt had, leek ik opeens het licht te zien en begon ik scheikunde steeds leuker te vinden – zelfs leuker dan gym. Mijn liefde voor het vak nam enorm toe. Verbaasd door mijn eigen transformatie, begon ik me toch af te vragen of ik mijn toekomstplannen niet moest aanpassen. Misschien hadden die testjes wel echt mijn ware passies blootgelegd! Maar waarom had ik dat pas ontdekt na het maken van die test? Was het niet juist zo dat ik opeens meer belangstelling kreeg voor scheikunde, omdat ik me onbewust ging identificeren met die resultaten van de vragenlijsten? Was het dus niet juist mijn hóófd dat zich liet beïnvloeden door de resultaten, dan dat de resultaten mijn ware interesses – mijn ware ik – hadden blootgelegd? Ik heb geen definitief antwoord op deze vragen, maar ik kan je wel vertellen dat alle liefde voor scheikunde voorgoed verdwenen was na het eindexamen dat ik moest maken.
Terwijl ik terugdacht aan deze verwoede studiekeuzeperiode in mijn leven, kreeg ik opeens een ingeving. Waarom is er nog niet een invultestje voor Babel-lezers? Zou het niet leuk zijn om de Babel-dimensie van onze ik te ontdekken? Want hoe kan je nou zeggen dat je je ware ik kent, als je niet eens weet wat jouw Babel-identiteit is? Aan de slag dus!
Lees de vragen, kruis de goede hokjes aan en tel het aantal keer dat je een bepaalde kleur hebt aangekruist. De kleur die je het meest hebt gekozen, komt overeen met de identiteit van de soort Babel-lezer die jij bent. Maar pas op, want het invullen van de test is niet zonder gevolgen. Zoals ik opeens liefde kreeg voor scheikunde na het invullen van de studiekeuzetest, ga jij je misschien opeens gedragen volgens de identiteit die blijkt uit deze Babel-identiteitstest. Raak jezelf dus niet kwijt, of moet ik juist zeggen: ontdek je ware zelf?!
| Met welk middel ben jij gewapend tijdens het lezen van Babel? – Met een leesbril, die om mijn nek hangt aan een touwtje. En als het soms wat tegenzit, grijp ik even naar mijn vergrootglas. – Met een potlood, dat perfect geslepen is, zodat ik mijn opmerkingen onuitwisbaar kan achterlaten in de kantlijn. – Met mijn jeugdige ogen, hoewel ze soms niet helemaal helder meer zijn door de gezellige nacht ervoor. | Heb je weleens een Babel-redacteur in het wild gespot? – Hierover kan ik me niet uitspreken. Wanneer ik een schrijverstalent herken in een artikel, dan sla ik toe en zoek ik de redacteur op. Maar het is geheim wanneer en bij wie ik mijn kans grijp. – Jazeker. Er is een specifieke schrijver die ik op verjaardagen en op familieweekenden tegenkom. Ik heb deze ene redacteur zelfs in luiers en met een buitenboordbeugel gezien! – Nee, of wacht, misschien toch wel? Als ik het me goed herinner is de vriend van mijn buurman en daarvan de zus een medestudent van die ene schrijver, hoe heet die ook alweer? |
| In welk noodgeval zou jij Babel gebruiken? – Als ik meeloop in de klimaatmars maar ben vergeten een spandoek te maken, en dan toch maar ergens mijn leus op moet kladden om strijdlustig over te komen. – Mijn leven kent geen noodgevallen. – In geen enkel noodgeval. Het is me heiliger dan welk boek of tijdschrift dan ook. | Ik lees Babel onder het genot van: – Een kopje thee of koffie, een lekker koffiekoekje erbij en als ik mezelf verwen, dan wordt dat koekje soms vervangen door een gebakje. – Niks. Het is pure focus: talent ontdekken is mijn baan dus ik neem dat heel erg serieus. No afleiding permitted. – Een havercappu, in mijn recyclebare beker, van dat ene biotentje op de hoek. |
| Als ik Babel opensla waar ik ben gebleven, zie ik: – Zeer geordend geschreven commentaar in de kantlijnen en hoogstens een verdwaalde snipper die is blijven hangen van het puntenslijpen. – Waterkringen, spetters van koffie, etensresten en, huh, van wie is dat slipje…? – In de vouw een paar oude, grijze haren liggen. O jee, het worden er steeds minder… | Ik krijg een nieuwe Babel in handen: – Elke week is het dikke chaos, dus wanneer ik er een zie grijp ik hem, waar het ook is. Soms neem ik daardoor wel per ongeluk twee keer dezelfde versie mee.. – Via een voor mij bekende schrijver van Babel. We krijgen hem dan op de mat en kijken er al weken naar uit. – Op een vaste dag in de week, in het Bushuis op weg naar het station. Ik laat het in bezit komen van deze schat niet aan het toeval over. |
| Waar gaat de Babel naartoe, nadat hij gelezen is? – In mijn speciaal aangelegde archief op zolder. Ik rangschik de nummers op volgorde en poets ze elke week even af, zodat ze niet onder het stof komen te zitten. – Eigenlijk geen idee. Meestal verdwijnt ’ie vanzelf. Heel soms moet ik hem weggooien omdat het als servet heeft gefunctioneerd. Maar vaker is ‘ie gewoon opeens weg. Soms kom ik maanden later weer een hele stapel (dezelfde) Babels tegen, wanneer ik probeer mijn kamer op te ruimen.. – Netjes in de (afgesloten) bureaulade op werk. Gerangschikt op datum en met post-its beplakt, zodat ik me precies herinner welke artikelen en schrijvers mijn aandacht hebben getrokken en waarom. | Ben je een verspreider van het Babel-leesvirus? – Nee, Babel is mijn geheime bron voor het vinden van nieuw schrijverstalent. -Ja, tijdens de discussies in de bar ben ik onovertrefbaar, omdat ik altijd wel even iets slims kan quoten uit een van de Babel-artikelen. Nu wil iedereen zo’n gouden argument in zijn bezit hebben, dus lezen al mijn vrienden het ook. – Ja, ik schep er enorm over op en vertel uitgebreid aan mijn vrienden en vriendinnen hoe geweldig Babel is. De vonk is overgeslagen, want al onze bekenden lezen het nu ook! |
Tel het aantal keren dat je elke kleur hebt gescoord op en lees welke Babel-identiteit bij jou past:
ROOD: Heb je hoog gescoord op de rode antwoorden? Dan ben jij een superenthousiaste opa of oma, die ultiem fan is van Babel. Hoewel de lettertjes iedere keer weer kleiner lijken te worden, laat je je niet uit het veld slaan en zet je je leesbril (sterkte +5.00) op je neus. Als het even moet, pak je zelfs je vergrootglas erbij. Met een lekker kopje ouderwetse koffie met een lekkertje, sla je de Babel open en lees je altijd eerst het artikel van je kleinkind. Pas daarna komt de rest aan de beurt. Zo trots als je bent, vertel je op alle sjoel- en bingoavonden van de buurt hoe geweldig Babel wel niet is. Je hebt inmiddels de halve buurt aangestoken met het Babel-leesvirus. Na het lezen verdwijnt de Babel in het aangelegde archiefje op zolder en wacht je geduldig af tot het volgende nummer weer op de mat valt.
BLAUW: Heb jij meer blauwe antwoorden aangekruist? Dan ben je een flink aantal jaartjes jonger dan de rood-scorende lezers. Als je jezelf in de spiegel bekijkt, zie je iemand die jong van geest is, lekker chaotisch is en precies alles net níet op orde heeft. De gezellige avondjes zijn vaak toch iets té gezellig en het huis waar je woont is vaak net iets té weinig opgeruimd. Hierdoor kom je iets vaker dan gewenst een oude plakkerige donut tegen in je tas, waardoor pagina 3 en 4 van de Babel niet meer los van elkaar te krijgen zijn. Je bent wel heel bewust van de wereldproblematiek, loopt mee met klimaatacties en vindt het belangrijk te discussiëren met vrienden over het toekomstbeeld van onze maatschappij. Om in de late uurtjes je tegenstanders te overtuigen in de bardiscussies, gebruik je de voortreffelijke artikelen uit Babel om slimme feitjes en interessante statements te quoten. Je slogan is dan ook: ‘Babel: als geheim wapen of als servet werkt ’ie wel!’
GROEN: Is groen bij jou als winnaar uit de bus gekomen? Dan heb je eigenlijk liever niet dat deze omschrijving is opgeschreven. Je bent namelijk een anonieme literatuurtalentspotter. Zoals recensenten van restaurants anoniem uit eten gaan, lees jij anoniem de Babel om vervolgens als scout op te treden. Je werkt voor een uitgeverij en het is je taak de volgende Louis Couperus of Anna Enquist te spotten. Je bent super punctueel en werkt met een ongekende precisie. Je leest de Babel netjes van voor naar achter en schrijft in de kantlijn je commentaar op de stukken. Babel is dé bron van talenten waarmee jij straks je promotie gaat krijgen op je werk, dus je houdt dit geheim voor je collega’s en spreekt er niet openlijk over. Op weg naar je werk in de trein, pak je heel voorzichtig en geruisloos de Babel uit je tas, slijp je slinks je potlood en begin je aan een nauwgezette doorgronding van alle artikelen. Niemand van de Babel-redactie weet wie je bent. Maar de Babel-schrijvers die jou wel kennen, zijn nu allemaal gerenommeerde schrijvers en journalisten…
Babel Magazine 