Noem ze bij hun naam

De Nederlandse taal barst van mooie, vreemde, bijzondere en wanstaltige woorden en uitdrukkingen. Elke maand pluist Babel er een uit. Deze maand: het beurtbalkje.

Tekst: Freek Haye // Beeld: Katja Schraag

Veel objecten in ons moderne leventje doen er weinig tot niets toe. Ze bestaan gewoon, als volkomen vanzelfsprekend, maar hebben in de loop der tijd toch een naam gekregen. Zoals het beurtbalkje. Je weet wel, dat plastic Toblerone-vormige ding dat je achter je boodschappen op de band plaatst. Of nou ja, hoort te plaatsen, want veel mensen lijken het te vergeten of er complete maling aan te hebben, tot irritatie van de volgende klant in de rij. 

Er hangt daarom een wat ongemakkelijke sfeer rondom het beurtbalkje. Nonchalante aso’s die de supermarktetiquette – na de eigen boodschappen het balkje plaatsen – niet lijken te snappen, kunnen op afkeurende blikken rekenen van de brave burger. Deze fatsoenrakkers hechten aan orde en structuur, en houden dankzij deze ene persoon voor in de rij toch een vervelend nasmaakje over aan het algehele afrekenproces. Hoe minimaal de handeling ook is: twee keer naar voren leunen om twee beurtbalkjes te pakken is gewoon vervelend. De brave, welgemanierde klant zal er nooit wat van zeggen en zal nooit in waanzinnige woede uitbarsten, maar borrelen van binnen doet het zeker.

Sommige supermarkten – ik noem geen namen, maar ze zijn vaak wat simpeler en minder luxueus – beschikken over een beperkt aantal beurtbalkjes per band, wat de situatie in de rij nog vervelender maakt. Je staat namelijk net weer achter zo’n type die voor één zak chips naar de winkel komt en vervolgens twee balkjes claimt waardoor ze op zijn. Ik roep deze supermarktketens op om alsjeblieft te investeren in beurtbalkjes: bewaar de sociale supermarktorde. Beurtbalkjes doen ertoe! 

Corona maakte het supermarktleven al lastiger, zo ook wat betreft het beurtbalkje. Want tja, in iemands anderhalve meter treden voor zo’n onding, waarom? Het is daarom des te belangrijker dat de caissière zorgt voor een goede doorstroom van de balkjes door het nieuwe balkje met voldoende kracht op het, ik noem het maar even ‘beurtbalkjesspoor’, voort te duwen. Sommige caissières doen dit al jarenlang op voorbeeldige wijze als vast onderdeel van hun routine, waarin ze subtiel laten blijken geen robot maar mens met armkracht te zijn. Met een keiharde dreun smakken ze het balkje op het spoor om hiermee tegelijkertijd iedereen in de rij eraan te herinneren zo’n verdomd beurtbalkje te pakken na het uitstallen van de boodschappen. Ze zijn er niet voor niets, vervullen misschien een bescheiden bijrol, maar hebben wel een naam. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s